टू किल अ मॉकिंगबर्ड 🕊️🌸


तर नुकतीच मी हार्पर ली यांची ही जगप्रसिद्ध कादंबरी वाचून पूर्ण केली. 1960 मध्ये प्रकाशित झालेल्या अन् पुलित्झर पुरस्कार प्राप्त या कादंबरीच्या जगभरात कोट्यवधी प्रती विकल्या गेल्या आहेत. पण ही कादंबरी हातातून खाली ठेवल्यानंतर माझ्या लक्षात आलं की, या कादंबरीची खरी ओळख त्याच्या प्रचंड खपात किंवा लोकप्रियतेत नाहीच , तर ते वाचताना नि वाचून झाल्यानंतरही आपल्या मनात जी एक तीव्र अस्वस्थता रेंगाळत राहते, त्यात आहे.☘️

वरवर पाहता, ही कथा अलाबामा राज्यातील 'मेयकॉम्ब' या एका लहानशा शांत शहरात राहणाऱ्या 'स्काउट' नावाच्या चिमुकल्या मुलीची, तिचा भाऊ जॅम आणि तिचे वकील वडील एटिकस फिंच यांची वाटते. 

लहान मुलांचे खेळ, त्यांचे बालसुलभ कुतूहल नि आजूबाजूच्या जगाकडे पाहण्याचा त्यांचा निष्पाप दृष्टिकोन यातून कथेची सुरुवात होते. पण हळूहळू ही कथा आपल्याला एका अशा अंधाऱ्या वळणावर घेऊन जाते, जिथे अमेरिकेचा प्रदीर्घ नि कलंकित वर्णद्वेषाचा इतिहास जसाच्या तसा उघडा पडतो.

यातील कथानकाचा मुख्य गाभा नेमकं काय आहे ?

तर टॉम रॉबिन्सन या एका कृष्णवर्णीय तरुणावर एका गोऱ्या महिलेने केलेला बलात्काराचा खोटा आरोप. संपूर्ण शहर टॉमच्या विरोधात असताना, स्काउटचे वडील एटिकस फिंच हे टॉमची बाजू न्यायालयात मांडण्याचे धाडस दाखवतात. न्यायालयात टॉम निर्दोष असल्याचे सगळे पुरावे स्पष्ट असतानाही, फक्त त्याच्या त्वचेचा रंग काळा आहे म्हणून त्याला दोषी ठरवले जाते. हा प्रसंग वाचताना आपलं मन अक्षरशः सुन्न होतं.

ही कादंबरी वाचताना मला एक प्रश्न वारंवार अस्वस्थ करत होता तो म्हणजे हा की कायदा नि संविधानाने समानता दिली म्हणजे समाजाची पूर्वग्रहदूषित मानसिकता लगेच बदलते का?

अमेरिकेत अब्राहम लिंकन आजोबांच्या काळापासून गुलामगिरी संपवण्यासाठी मोठे राजकीय निर्णय झाले, कायदे बदलले, नागरी हक्कांसाठी चळवळी झाल्या. पण माणसाच्या मनात  नि रक्तामध्ये खोलवर रुजलेला विषारी पूर्वग्रह संपवण्यासाठी त्यापेक्षा खूप मोठा नि खडतर प्रवास करावा लागतो, हे ही कादंबरी जळजळीतपणे समोर आणते. 

'मॉकिंगबर्ड' हा एक अत्यंत निष्पाप पक्षी असतो, जो कोणाचंही नुकसान करत नाही, फक्त सुंदर गाणी गाऊन आनंद देतो. अशा निष्पाप पक्ष्याला मारणे हे जसे पाप आहे, तसेच टॉम रॉबिन्सनसारख्या निष्पाप माणसावर त्याच्या रंगावरून अन्याय करणे ही मानवतेची हत्या आहे हाच संदेश या कादंबरीच्या शीर्षकात दडलेला आहे.

काही पुस्तकं आपण वाचतो कारण ती आपल्याला छान वाटतात, मनोरंजन करतात नि आपण ती विसरून जातो. पण काही पुस्तकं आपल्याला आपल्या कम्फर्ट झोन मधून बाहेर काढतात. ती आपल्याला आतून ढवळून निघायला भाग पाडतात, आपल्याला अस्वस्थ करतात नि स्वतःच्याच समाजातील अन्यायाविरुद्ध, पूर्वग्रहांविरुद्ध प्रश्न विचारायला शिकवतात. जर तुम्हाला एखादं असं पुस्तक वाचायचं असेल जे नुसतं एक कथा सांगत नाही, तर तुमच्या संवेदनशीलतेला नि विवेकाला जागं करतं... 

जे पुस्तक वाचल्यानंतर तुम्ही आधीसारखे राहत नाही, तर हे पुस्तक तुम्ही नक्की नक्की नक्की वाचायला हवे.🌸

© Moin Humanist✍🏻

हे पुस्तक We Read मधून घरपोच बोलवण्यासाठी खालील व्हॉट्सअप नंबरवर Msg करा…❤️

https://wa.me/c/919518398168

https://chat.whatsapp.com/GflcupmFOtD5SExk8qsaU8s

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

We Read आयोजित पत्रलेखन स्पर्धेचा निकाल..🌼

इमेज
We Read आयोजित केलेल्या स्पर्धेला एवढा उत्स्फूर्त प्रतिसाद दिल्याबद्दल सर्वांचे मनापासून आभार…🩵 या स्पर्धेत आम्हाला एकूण 300 पत्रं प्राप्त झाली. यात 8 वर्षांच्या बालकांपासून ते 78 वयवर्ष असलेल्या ज्येष्ठांपर्यंत सहभागींचा समावेश होता. प्रत्येक पत्रातून उमटलेली भावना, कल्पकता आणि संवेदनशीलता खरोखरच स्पर्धेचं सार्थक ठरली. मूळ नियोजनाप्रमाणे,आलेल्या पत्रांपैकी 3 सर्वोत्कृष्ट पत्रं निवडायची होती. मात्र, लहान वयाच्या मुलांचाही सहभाग लक्षणीय असल्यामुळे त्यांची पत्रं प्रौढांच्या पत्रांप्रमाणे एकत्रितपणे निकालात समाविष्ट करणे योग्य ठरणार नाही, असे आम्हाला वाटले. त्यामुळे आम्ही स्पर्धेत दोन गट तयार करण्याचा निर्णय घेतला. •18 वर्षांखालील गट •18वर्षांवरील गट 18 वर्षांखालील गटात एकूण 100 पत्रं, तर 18 वर्षांवरील गटात जवळपास 200 पत्रं होती. या विभागणीप्रमाणे प्रत्येक गटातून 3-3 विजेते निवडण्याचे ठरवले गेले. पत्रांचे परीक्षण करताना आमच्या We Read Team ने सर्व पत्रं वाचून प्राथमिक चर्चा केली नि त्यातून 18 वर्षांवरील गटातील 21 पत्रं व 18 वर्षांखालील गटातील 14 पत्रं पुढील फेरीसाठी निवडली. ह...
अधिक वाचा

हमारी अधुरी कहाणी - 1 🌼

इमेज
आयुष्यात आजपर्यंत फक्त एकाच वेळी  तुटून पडलो त्याबद्दल व्यक्त व्हावं वाटलं.🌿 2017 ला 12th पास झालो.पुण्याला गेलो,काही कारणाने परत येऊन घरीच राहून अभ्यास करायचं ठरवलं.काकाच्या बंद पडलेल्या खोलीत स्वतःचा विश्व बनवलं.हाच आपला पहिला वहिला 'स्टडी बंकर'होय.2018 ते 2019 Cse चा मनापासून सर्वकाही विसरून अभ्यास केलं.अवांतर वाचन सुरूच होतं. 2019 च्या ऑक्टोबर मध्ये अनपेक्षितपणे आरोग्याने साथ सोडली आणि येथूनच मी मागे पडत गेलो.येथून अभ्यास बंद झाला.परत परत हॉस्पिटलमध्ये जाऊन अस्वस्थ वाटतं होतं त्यामुळेच एकटेपणाची सुद्धा जाणीव व्हायला सुरुवात झाली.गल्लीत जवळचा म्हणावं तसं कोणीही मित्र नव्हतं.होती ती फक्त 'अर्पिता' तिला बोलूनच थोडं छान वाटायचं. आमचं एकमेकांवर खूप म्हणजे खूप प्रेम होतं.खूप काही वेगळी स्वप्ने बघितलेली होती आम्ही.  'Long Distance Relationship' असून सुद्धा आम्ही एकमेकांच्या जवळच होतो असं वाटायचं.एकंदरीत खूप भारी होतं आमचं नातं.पण परत परत आजारामुळे मी पूर्णपणे तुटलो होतो.माझं भविष्य अंधकारात दिसतं होतं.दिशा मिळतं नव्हती.समजून घेणारं आणि समजावून सांगणार ...
अधिक वाचा

वाचन प्रवास....🌼❤️

इमेज
माझ्या आयुष्याचा खरा अभ्यासाचा प्रवास हा 7 वीच्या दुसऱ्या सत्रापासून सुरू झाला. त्याआधीपर्यंत माझं आयुष्य खरं सांगायचं तर काळोखात हरवल्यासारखं होतं. शाळेचं नाव जरी काढलं तरी माझ्या अंगावर काटा यायचा. अभ्यास करणं, पुस्तक वाचणं हा तर अगदी लांबचा विषय होता. पाचवीपासून जवळपास अडीच वर्षं मी अक्षरशः न्यूनगंडात अडकलो होतो. त्या काळात मी फक्त वेळ वाया घालवला जुगार खेळणं, गावच्या नदीवर किंवा शेतात दिवसभर बसणं, निरर्थक फिरणं. माझ्या आयुष्याची गाडी अक्षरशः रुळावरून घसरलेलीच होती. पण प्रत्येकाच्या आयुष्यात जसा एखादा लाईफ-चेंजिंग प्रसंग येतो तसाच माझ्याही आयुष्यात आला. तो म्हणजे दिवाळीच्या सुट्टीत मी जब्बार पटेल दिग्दर्शित डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर हा चित्रपट पाहिला. हा चित्रपट माझं आयुष्य बदलून गेला. त्या आधीपर्यंत माझ्या गावात, समाजात ऐकून माझ्या मनात बाबासाहेब म्हणजे फक्त बुद्ध धर्माचे नेते, “जय भीम” म्हणणाऱ्यांपुरते मर्यादित व्यक्ती असं एक गैरसमजाचं चित्र होतं. पण जेव्हा मी हा चित्रपट पाहिला तेव्हा पहिल्यांदा मला बाबासाहेबांचं खरं अफाट व्यक्तिमत्त्व दिसलं. त्यांचा संघर्ष, त्यांचं कष्टाळ...
अधिक वाचा